Een Grand Prix zijspancross organiseren, we hebben een grenzeloze bewondering voor zij die het durven én het ook doen, want het blijft elke keer weer een zeer arbeidsintensieve, risicovolle en weersafhankelijke, onderneming. En ! Je haalt je er bovendien een hoop kritiek en commentaar mee op de hals, het vaakst en het luidst van mensen die totaal niet gehinderd zijn door enige kennis van zaken. Respect dus voor elke WK-organisator, en al zeker voor de Duitse club MSC Kleinhau die dit jaar voor de allereerste keer een Grand Prix organiseert. En niet zomaar een Grand Prix.  In Kleinhau maken ze er maar meteen een volledige speedweek van, onder de noemer ’60 Jahre Leidenschaft , eine Woche vollgas’.  

Zestig jaar passie dus voor de motor – en zijspancross-sport, van 1966 tot 2006 , dààr gaat het over in Kleinhau. Voor de allereerste keer een Grand Prix organiseren, én je eigen clubpiloten – Tim Prümmer en Patrick Schneider – op een tweede plaats zien prijken in de WK-tussenstand. Als de puzzelstukjes àllemaal in elkaar zouden vallen komend weekend, dan  . . .

Ook op zondag was onze topper Braïn , voorzien van zonnebril en het gekende roze zonnehoedje,  opnieuw druk in de weer met fototoestel en lenzen en bezorgde ons een piekfijne fotogalerij van de vijfhonderdste Grand Prix uit de geschiedenis van het wereldkampioenschap zijspancross, waarvan de allereerste race werd verreden op zondag 20 april 1980 , in het Zuidfranse Pernes les Fontaines, overigens  gewonnen door de Oostenrijkers Bruno Schneider-Christoph Langle. Onze Braïn was er toen nog niet bij, maar gisteren was ie des te nadrukkelijker van de partij. Enjoy ' A day at the races, by Braïn'  bij onze vermaarde gele knop 'Lees Meer'.  

Om vier uur viel het starthek een laatste keer tijdens het WK weekend in Kramolin. Prunier reageerde voor één keer niet efficiënt genoeg , en daar maakten Prümmer-Schneider maximaal gebruik van door de kopstart te nemen voor Vanluchene-van den Bogaart en de Leferink-broers, die algauw een kopgroep van drie vormden en zich los werkten van de achtervolgers die werden aangevoerd door Wilkinson, Lielbardis, Foden en Hermans. WK-leiders Prunier-Prunier kwamen slechts als twaalfde uit de openingsronde en hadden aldus flink wat werk voor de boeg. Vooraan hielden Prümmer en Schneider er ondertussen flink de pas in, en het duurde tot in de vijfde ronde eer Vanluchene en van den Bogaart het gaatje vonden op het snelle circuit om de Duitser te passeren. Het kersverse koppel Vanluchene-van den Bogaart trok een gaatje van een vijftal seconden en trok daarna de reeks – en dagwinst over de streep op eco-modus.  Prümmer en Schneider moesten zich in de twee slotronden nog flink reppen om hun tweede plaats veilig te stellen, want vanuit de achtergrond waren de Pruniers aan een duizelingwekkende snelheid naar voor gestormd, en strandden finaal op plek drie. Dat was ook meteen de daguitslag van de vijfhonderdste FIM Grand Prix zijspancross uit de geschiedenis.

Ook op zondag is de lucht in het Tsjechische Bohemen opnieuw staalblauw en gooit de zon haar felle stralen terug ongenadig bovenop de snelste zijspancrossers ter wereld, die zonet hun eerste manche van de vijfhonderdste Grand Prix uit de WK-geschiedenis (dat begon in 1980) afwerkten. Het werd er eentje boordevol spanning én drama , die het publiek op de toppen van de tenen deden staan. Al bij het kiezen van hun plaats aan het starthek zochten de favorieten lekker gezellig mekaars gezelschap op, en het waren eens te meer de Prunier-broers die er als een raket vandoor gingen, gevolgd door Vanluchene-vd Bogaart, de Leferinks, Prümmer-Schneider en de Lielbardissen. In het gedrum na de eerste bochten kwamen Leferink en Lielbardis tot stilstand, waardoor o.a. ook Sanders-Vincent en Clohse-Vanhamel werden opgehouden. 

Vooraan slaagden Vanluchene en vd Bogaart er in een alles of niets-poging in om Prunier van de kop te verdringen. Iets waar de Franse broers zich niet zomaar bij neer legden

Ook onze mega autoriteit op het vlak der fotografie , Braïn, is meegereisd naar het Tsjechische Kramolin, en trotseerde er vandaag zon, hitte, stof en steile beklimmingen en dito afdalingen om op het eind van de dag op de proppen te komen met een prachtig foto galerijtje van de zaterdagse kwalificaties.  Check it out, bij onze gekende gele knop 'Lees Meer'. 

Het mooie zomerse weer was vanuit Zuid Frankrijk mee gereisd met het WK-circus naar het zonnige Tsjechië, waar de typische Boheemse pastelkleurige huisjes opnieuw straalden in al hun pracht en praal. De zijspancrossers, dié hadden daar echter oog noch tijd voor in Kramolin. Er stond een WK kwalificatie-opdracht op de plank, waarvoor zich 32 equipes hadden aangemeld, waaronder flink wat Belgen ! A. Clohse en A. Vanhamel maakten hun comeback op WK-niveau, N. Hendrickx-T. Kaethoven en K. Van Gembergen – N. Hoste waren toe aan hun WK-debuut in het snikhete, stoffige Kramolin, een vaste halte op de jaarlijkse WK-kalender zijspancross.

Dat de Prunier-broers de wedstrijd in groep A gingen winnen, daar keek niemand vreemd van op. Net als twee weken geleden kozen zij meteen na de start het hazenpad, en werden pas terug gezien na het vallen van de finishvlag. Sanders-Vincent pakten op plek twee nog es uit met één van hun betere starts, en werden aanvankelijk gevolgd door de Leferink-broers , Foden-Weinmann Veldman-Lebreton en de Lielbardis-broers die duidelijk haast hadden.

Komend weekend staat de tweede WK-wedstrijd van het seizoen 2026 gepland, op de snelle, harde baan van het Tsjechische Kramolin, vlakbij het stadje Nepomuk, in de regio Plzen. De Franse broers Prunier, die twee weken geleden tijdens het WK-openingsweekend in Zuid-Frankrijk alles en iedereen aan flarden reden, krijgen opnieuw een circuit op hun maat voorgeschoteld : hard, snel en verre en spectaculaire jumps. Zij reizen dan ook als topfavoriet met de rode leidersplaat af naar Tsjechië.  Wilkinson-Millard en Prümmer-Schneider, die de Franse broers flankeerden op het eerste WK-podium van 2026, bevestigden afgelopen weekend in eigen land allebei hun  goeie vorm, door er de nationale kampioenschapswedstrijden te winnen.  De broers Leferink, die op een haar na het dagpodium misten tijdens de eerste Grand Prix, zitten na één wedstrijd eveneens nog op schema. Andere titelkandidaten als Marvin Vanluchene, Dan Foden, Koen Hermans en de Lielbardis-broers kijken om diverse redenen al tegen een flinke achterstand aan, en moeten zich in Kramolin al dringend gaan herpakken, als ze de Franse snelle Prunier-broers nog onder schot willen houden. Davy Sanders, die in de tweede manche in Castelnau een dijbeenblessure opliep, maar er komend weekend gelukkig terug bij is, prijkt ondertussen lekker op een vijfde plaats in de tussenstand en kon zich alvast geen beter seizoensbegin dromen.

Niet dat we echt schrokken van het nieuws van de hereniging van Marvin Vanluchene en Ben van den Bogaart. Onze www.sidecarcross.be tentakels hadden het nieuws natuurlijk al opgesnoven, maar het is uiteraard aan het team zélf om dergelijke aankondigingen officieel wereldkundig te maken. En daarvoor was vanavond blijkbaar het geschikte tijdstip, vlak voor het afreizen naar het Tsjechische Kramolin, waar komend weekend de tweede WK-wedstrijd van het seizoen 2026 wordt verreden. Vanluchene en van den Bogaart kennen elkaar natuurlijk al lang. En goed ! Van den Bogaart hielp Vanluchene aan zijn allereerste wereldtitel, in 2018. Een titel die Vanluchene het predikaat ‘jongste wereldkampioen ooit’ opleverde. Een eretitel die ondertussen al negen jaar stand houdt. In 2019 moesten Vanluchene en van den Bogaart de duimen leggen voor E. Bax – K. Stupelis. In 2020 werd er géén WK verreden wegens de Corona-epidemie en daarna gingen de wegen van de – ondertussen allebei – Oostrozebekenaren uit elkaar.  

Van de hemel naar de hel, dat was kort samengevat wat Robbe de Veene afgelopen weekend overkwam in het Franse Castelnau de Levis, alwaar de eerste race om het wereldkampioenschap sidecarcross 2026 werd verreden.  De vijfentwintigjarige de Veene en rijder Marvin Vanluchene hadden de weken vooraf in de voorbereidende Franse kampioenschapswedstrijden de Franse topfavorieten Prunier-Prunier  enkele keren op hun waarde geklopt, en het team Vanluchene-de Veene trok dan ook vol vertrouwen richting Castelnau, waar op zaterdag al de droom bruusk aan diggelen werd geslagen. Bij een valpartij liep co-piloot de Veene een zware knieblessure op , en het mag een wonder genoemd worden dat de jonge atleet, na een pijnlijke en slapeloze zaterdagnacht,  op zondag toch paraat tekende en grotendeels op één been, zijn taak met grote onderscheiding volbracht, en rijder Marvin Vanluchene nog naar een onverhoopte vijfde plaats piloteerde.  De medische onderzoeken in het ziekenhuis de afgelopen dagen, waren echter onverbiddelijk : De rechterknie van de Veene is zwaar beschadigd, en er zullen verschillende operaties nodig zijn om terug te herstellen. Voor Robbe de Veene was dit de druppel te veel, en er werd meteen resoluut besloten om definitief afscheid te nemen van de zijspancross-sport, wat voor de Belgische zijspancrosserij meteen een bijzonder groot verlies betekent, nadat we afgelopen winter ook al Jarno Steegmans, een ander getalenteerd co-piloot, uit de sport zagen wegvloeien. Genezen is voor Robbe de Veene momenteel natuurlijk prioriteit nummer één. Hoe het verder moet met rijder Marvin Vanluchene, wordt eerstdaags bekend gemaakt. 

Bij onze gele knop 'Extra' de volledige mededeling die Robbe de Veene himself de wereld in stuurde. 

Om vier uur viel het starthek een tweede keer voor de beslissende manche van deze openingsrace om het wereldkampioenschap zijspancross 2026. De wolken hadden plaats gemaakt voor opnieuw een stralende zon, en ‘le coiffeur’ die zijn standje had opgebouwd aan de rand van het circuit, had de handen meer dan vol om alle klanten de juiste coupe aan te meten.

Opnieuw schoten Killian en Evan Prunier als een raket uit de startblokken, en lieten meteen de rest van het deelnemersveld terplaatse dat als het ware werd gedegradeerd tot tweederangsrijders. De Prunier-broers staken er dit weekend simpelweg met kop en schouders bovenuit. Nadat de druk voor de goed gestarte Hodges-Henderson en, jawel, Vanluchene-de Veene te hoog werd, schoven Wilkinson-Millard en Prümmer-Schneider door naar twee en drie. De Duitser leek het de Engelsen aanvankelijk vrij moeilijk te maken, maar moest in de tweede koershelft toch beetje per beetje zijn meerdere erkennen in de Britten, die aldus opnieuw ‘the best of the rest’ werden in Castelnau, ver achter de superieure Prunier-boys.