Eens te meer was het drukkend warm in Strassbessenbach, en dàt maakt een fysiek zware sport als zijspancross, waarvoor men dan nog es zwaar bepakt met laarzen , helm, crossbroek etc. de arena in moet, nog een tikkeltje extra zwaar.  De ijs –  en andere coolingjasjes waren gegeerd goed voor de start, en verschillende deelnemers namen ook een rugzakje met drank, verbonden met een slangetje naar de mond, voor onderweg mee. 

De Letse Lielbardis-boys stoven als snelsten de startheuvel op , gevolgd door de luid aangemoedigde Weiss-Schneider, de Prunier-broers, Wilkinson-Millard, de Leferink-broers en Hermans-vd Bogaart.  Dit zestal zonderde zich meteen af van de rest, en werd in ronde drie gereduceerd tot een vijftal toen bij Benny Weiss de noodstop uit het contact viel. Keuben-Rietman (tweede startrij) , Sanders-Vincent (geblokkeerd aan het starthek, samen de Verhees-broers)  en Prümmer-Steegmans (achttiende na ronde één) , waren op achtervolgen aangewezen.

Strassbessenbach heeft de jongste jaren een abonnement op mooi weer, en ook vandaag was het opnieuw tropisch warm op en rond het circuit “Auf  dem Sattel”, waar zesendertig teams  zich aanboden voor de kwalificatiewedstrijden. In groep A maakten de Leferink-boys hun bedoelingen snel duidelijk door al na een halve ronde kopstarters Weiss-Schneider te verdringen en vanaf dan regelrecht op de manchezege en de vijf WK-punten af te stevenen. Luxueus was hun voorsprong echter nooit, want vooral Wilkinson-Millard die tweede werden, bleven lang druk zetten. Snelstarter Benny Weiss zag zijn derde plek in ’t gedrang komen toen iets over halfkoers Hermans-vd Bogaart overheen Prümmer-Steegmans naar vier schoven en aansloten bij de – door de Oostenrijkse fanclub fel aangemoedigde – Weiss & Schneider.  Die gaven echter geen krimp, en WK-leider Koen Hermans moest zich tevreden stellen met plek vier.  Prümmer en Steegmans pakten als vijfde het laatste WK-punt. Willemsen-Gabor, als vierde gestart, hielden lange tijd stand in de kopgroep, en bleven finaal als zesde net de fel aandringende Wijers-van Hal voor. De piepjonge Zwitserse broers Käser hielden het hoofd koel en werden zuiver rijdend, tiende.  Hertfelder-Debruyne, als negende goed uit het openingsgewoel gekomen, vielen terug naar dertien en moesten naar de Last Chance.

In groep B waren Keuben-Rietman de snelstarters van dienst en trokken alras samen met de Lielbardis-broers in hun zog op,pad.

De jaarlijkse WK-klassieker in het prachtige Strassbessenbach, wie kent ‘m niet ! Ook dit jaar prijkt het roemrijke circuit ‘Auf dem Sattel’ , terug op de WK-kalender, als zesde wedstrijd van het seizoen, dat aldus halfweg is.  Op de snelle, harde, spectaculaire baan krijgen we sowieso een nieuwe winnaar, want de winnaars van vorig jaar Vanluchene & Janssens zijn er niet bij.  Vanluchene kampt nog steeds met de gevolgen van een Covid-besmetting en is momenteel nog niet in staat om aan topsport – die zijspancross toch wel is – te doen. De WK-titelstrijd lijkt zich dit jaar aldus te reduceren tot een duel Hermans-van den Bogaart versus Killian en Evan Prunier , hoewel we de Britten Wilkinson en Millard, die van kortbij op de loer liggen, zeker en vast nog niet mogen afschrijven. De Fransen zijn overigens de enige van de top drie die al een nulscore achter hun naam hebben staan (Foxhill), zoniet bevonden zij  zich in de onmiddellijke nabijheid van WK-leiders Hermans en van den Bogaart. Of er ook daadwerkelijk eentje van deze drie toppers de Duitse Grand Prix zal winnen, is verre van zeker.  De Leferink-broers wonnen vorig jaar al één manche in Bessenbach, en tankten onlangs in Lommel, waar ze hun allereerste Grand Prix zege behaalden, enorm veel vertrouwen.

Gisteren, 1 juli is in Duitsland Siegfried – Sigi – Müller overleden.  Müller begon zijn carrière als co-piloot begin jaren zeventig aan de zijde van de Duitse topper Eugen Siegle. Eind jaren zeventig vormde Sigi Müller een team met de snelle Duitse rijder Reinhard Böhler.  Bohler-Müller kenden hun gloriejaar in 1980 , het jaar dat er voor de allereerste keer een wereldkampioenschap sidecarmotorcross werd erkend door FIM.   Bohler en Müller werden dat jaar zowel Duits àls wereldkampioen, en blijven dus voor eeuwig de allereerste wereldkampioenen zijspancross ooit. Een tweede wereldtitel zat er voor Bohler en Muller niet meer in , en sedertdien is er ook geen enkel Duits team meer in geslaagd om de wereldtitel te veroveren. Sigi Müller, geboren op 28 nov. 1947, werd achtenzeventig jaar. Rijder Reinhard Bohler overleed reeds in 1995. 

(foto's archief en fb) 

Prominent aanwezig en zowel op zaterdag als zondag reeds vroeg op pad in de Lommelse Sahara, gewapend met fototoestellen, lenzen,  en uiteraard bij dergelijke temperaturen . . . het onafscheidelijke roze zonnehoedje. Dit keer beschikte onze fotograaf Braïn zelfs over een volledig overzicht van 360 graden, want hij had maar liefst twee assistenten bij die zich strategisch opstelden, zodat niets het scherpe oog van fotograaf Braïn ontglipte.  En die assistenten, dàt waren niet van de minsten !

Bij onze gekende gele knop ‘Lees Meer’ , een extra fotogalerij by Braïn, over de Grand Prix én over de zaterdagse Support klasse.

Het was nog steeds drukkend warm toen ’s werelds snelste zijspancrossers zich voor de tweede keer aanmelden in het gesloten park in Lommel. Met zevenentwintig waren ze nog, en het was opnieuw meteen oranje boven na de start.  Keuben-Rietman pakten de holeshot, voor Wilkinson-Millard. De Engelsen werden echter al in de eerste ronde voorbij gevlamd door de broederparen Bax en Leferink, en Hermans-vd Bogaart. Na een kwartier close racing, konden Keuben en Rietman hun voorsprong beetje per beetje uitbouwen, en leken op een zekere zege af te stevenen, tot . . . beiden bij het ingaan van de slotfase ten val kwamen en hun motor niet meer aan de praat kregen.  De broers Bax , die aan een tweede plaats voldoende hadden voor de dagzege, werden zo plots leider, en konden aldus met een 1 – 1 maximale score de Grand Prix afronden. De broers Leferink volgden op slechts vier seconden als tweede.

De zon scheen ongenadig toen de dertig teams zich ietsje voor één uur opstelden achter het starthek. Daniël Willemsen en Michael Gabor pakten verrassend de kopstart, met onmiddellijk al het zware geschut achter zich aan, zijnde respectievelijk Bax-Bax , Hermans-vd Bogaart, de broers Leferink, Keuben-Rietman en de Lielbardis-boys.  Willemsen en Gabor hielden drie ronden dapper stand vooraan, terwijl Hermans en van den Bogaart even kapseisden en terug vielen naar plek zes.  De Bax-boys waren de eersten die helemaal buitenom Willemsen te grazen namen , gevolgd door de bijdehandse broers Leferink die het Bax maneuver perfect nabootsten.  Ook Keuben-Rietman wilden de trein niet missen, zodat er alras een kopgroepje ontstond met Bax, Leferink en Keuben.  Koen Hermans had de trein wel gemist, en knokte om plek vier met Wilkinson-Miljard die gaandeweg steeds betere sporen vonden voor hun linkse bak.

Het weer werd helemaal zomers in Lommel, en velen moesten op zaterdagochtend eerst nog wat bekomen van het overdonderende optreden van de band Impact, de nacht voordien.  Over de opkomst qua rijders had men ook al niet te klagen : Zesendertig teams meldden zich aan om zich in de kwalificatieraces en in de Lommelse Sahara te gooien, waaronder ondanks de afwezigheid van M. Vanluchene en J. Van Daele, toch flink wat Belgen.

In groep A namen gelegenheidsrijders Etienne en Robbie Bax de kopstart , fietsten al snel een vijftiental seconden boni bijeen, waarna niemand hen nog heeft terug gezien. Hoe simpel kan een potje zijspancrossen zijn ?!  D.Willemsen-M.Gabor verdedigden met hand en tand hun tweede plek, tegen o.a. Koen Hermans die zich verslikte bij een inhaalpoging, kopje over ging, en achteraan opnieuw moest aansluiten. Na een viertal ronden stootten de Leferinks door naar twee, maar konden de kloof met winnaars Bax-Bax niet dichten. Een ander gelegenheidskoppel, Julian Veldman-Glenn Janssens stootte na een mindere start halfkoers door naar plek drie, en moest zich finaal nog haasten om de van heel ver terug gekeerde Hermans-van den Bogaart voor te blijven.

Komend weekend staat opnieuw de jaarlijkse hoogmis van de zijspancross voor deur, in ons land.  Lommel is de vijfde Grand Prix van het WK-seizoen 2025 , en de Nederlanders K. Hermans en B. van den Bogaart komen er hun WK-leidersplaats verdedigen. Maar Lommel is nog véél meer ! ! Je krijgt er maar liefst zes highlights voor de prijs van één , waar vind je dat nog anno 2025 ?  Op vrijdagavond al, komt om tien uur de Belgische topband Impact, het zijspancrossweekend op passende wijze op gang schieten, onder het motto : Niet enkel het oor, maar ook het oog wil wat ! 

Op zaterdag worden de kwalificaties verreden voor de Grand Prix, en rijden de deelnemers van de Support Class hun beide manches.  

Op zaterdagavond is er opnieuw een concert van een liveband in de tent : Bourbon Rocks, met Jack Bax als ervaren percussionist en zanger.

Op zondagvoormiddag vindt de rijdersvoorstelling plaats, en wordt ons wereldkampioenenduo M. Vanluchene en G. Janssens nog es extra in de bloemetjes gezet, als eerste compleet Belgische team ooit, dat er in slaagde om de wereldtitel te behalen.

Begin deze week liet drievoudig én regerend wereldkampioen Marvin Vanluchene weten niet te zullen deelnemen aan de thuis Grand Prix in Lommel van komend weekend. Vanluchene kampt met de gevolgen van een Covid-besmetting, die pas werd ontdekt eens het seizoen al op gang was.

Marvin Vanluchene zelf hierover : “Nu ik er achteraf over nadenk, heb ik in de maand april inderdaad een zware verkoudheid gehad, maar er op dat moment nooit bij stil gestaan dat dit een covid-besmetting kon zijn. Pas tijdens de eerste WK-wedstrijden, waarin je als topsporter heel diep in je krachtenarsenaal moet putten, merkte ik dat ik in de tweede koershelft helemaal leeg gereden raakte, en in de slotrondes zelfs volledig werd weg geblazen.  Dit leverde me desondanks in Tsjechië en Engeland nog nipt een podiumplek op, maar het ging van kwaad naar erger. In Brou haalde ik nog met moeite de finish, en duurde het  na de wedstrijd wel een uur eer ik terug een beetje bij mijn positieiven was. Een doorgedreven bloedonderzoek de dag erna bracht aan het licht dat ik inderdaad een Covid-besmetting aan het doormaken was. “

Sidecarcross.be : En toch trok je daarna nog naar de Grand Prix in Polen ?