Jawel,u leest het goed ,co-piloot zoekt rijder !  Het is inderdaad meestal net andersom ,maar dit keer kregen we een oproep binnen van de talentrijke Franse bakkenist Bastien Chopin ,die in 2025 graag opnieuw op het hoogste niveau wil gaan bakkenisten. Chopin is de co-piloot die enkele jaren terug in Gueugnon Dardon , voor de allereerste keer een Italiaanse rijder  (Zeno Compalati) aan een WK-podium hielp.  In 2023 verving Chopin bij de Franse rijder  Romaric Chanteloup diens geblesseerde broer als co-piloot,maar dat eindigde helaas fataal  met een zware  crash in Rudersberg,waarbij Chopin twee gebroken polsen opliep. In 2024 verscheen de Fransman niet meer aan de start, maar ondertussen is de man uit de Vaucluse , die de Mont Ventoux in zijn achtertuin heeft liggen en 'm wekelijks een paar keer op fietst als opwarming , er terug helemaal klaar voor.  Bastien Chopin wil in 2025 graag opnieuw schitteren in de voorste gelederen van het wereldkampioenschap zijspancross. U kunt onze sympathieke zuiderbuur contactren via Messenger / Facebook. 

Het wereldkampioenschap zijspancross,het bestaat sedert 1980. De allereerste wereldkampioenen waren twee Duitsers, Reinhard Böhler en Siegfried Müler. België moest wachten tot in 2005 ,vooraleer er een wereldtitel voor ons land uit de bus kwam. Sven Verbrugge werd toen, als co-piloot,  wereldkampioen aan de zijde van de Nederlandse rijder Daniel Willemsen. Beiden deden er daarna tesamen nog twee wereldtitels bovenop. Voor een Belgische  zijspancrosser als wereldkampioen moesten we nog iets langer wachten. In 2009 werd Joris Hendrickx de aller eerste stuurman die world champion werd voor ons land. Zijn neef Jan Hendrickx bezorgde België enkele jaren later ook een wereldtitel.  En Ben Adriaenssen stuurde zijn AMS-KTM zelfs twéé keer naar een wereldtitel. Raar maar waar, geen van onze Belgische rijders slaagde er ooit in om wereldkampioen  te worden met een landgenoot als co-piloot.

En dààr is nu, in 2024,  verandering in gekomen ! Marvin Vanluchene en Glenn Janssens zijn het allereerste complete Belgische team dat er in slaagt  om een wereldtitel te veroveren in de discipline zijspancross. Bovendien is het voor rijder Vanluchene reeds zijn derde wereldtitel,en daarmee kroont de Oostrozebekenaar zich definitief tot beste Belgische zijspancrosser uit de geschiedenis. Dubbel feestje dus !  Dàt feestje gaat door,nu vrijdag 11 oktober,in een speciaal opgetrokken reuze feesttent op de marktplaats van ‘de Ginste’ , een gehucht van de Westvlaamse gemeente Oostrozebeke.

Vanluchene en Janssens zullen er omstreeks 20:00 uur het podium op rijden op hun succesvolle VMC-Zabel machine en die es flink laten knallen. Beiden worden geïnterviewd en gehuldigd op het podium , waarna er een feest losbarst dat u zeker niet mag missen. Want een drievoudige Belgisch wereldkampioen,en een compleet Belgisch team als wereldkampioen zijspancross, dààr hebben we verdorie vierenveertig jaar moeten wachten ! Het is dus zaak om deze afspraak met de Belgische motorsportgeschiedenis nu vrijdag, vooral niet te missen !   

Hij wordt binnen een maand achtentwintig, en werd onlangs wereldkampioen zijspancross, als co-piloot bij Marvin Vanluchene. Dan lacht de toekomst je , op sportief vlak,toe denken we dan.  Maar wereldkampioen Glenn Janssens ziet dat anders. Hij stopt er mee  !  Na de laatste race in Italië op zondagavond  liet Glenn Janssens ons al weten dat hij komend seizoen niet aan de start zou verschijnen,maar stiekem hoopten we natuurlijk dat de immer sympathieke bouwvakker uit Rillaar,zich nog wel zou bezinnen en zijn mening zou herzien. Niet dus.  Geen Glenn Janssens in het WK zijspancross volgend jaar. En zo moet Marvin Vanluchene weer es op zoek naar een nieuwe bijrijder voor het seizoen 2025.  De reportage en het interview met Glenn Janssens was te zien bij RobTV, de Brabantse regionale  televisie omroep. U kunt 'm herbekijken bij de gele knop 'Extra'. 

Hij bleef na de Grand Prix in Rudersberg nog wat hangen in het mooie Baden Würtemberg, en toen kwam de WK-finale in Italië er aan,meteen gevolgd door de Sidecarcross of Nations. Zodoende bleef het filmverslag van de Grand Prix in Rudersberg,  die overigens werdgewonnen door de Engelsen Wilkinsion & Millard , wat op de plank liggen. Hoog tijd dus om het prachtige verslag van onze Nederlandse vriend Jaap Oostermann online te zetten. Enjoy it bij de gele knop 'Extra'.   

Het stof van het seizoen 2024 is nauwelijks gaan liggen ,of daar is al het eerste nieuws voor het seizoen 2025. Onze landgenoot Davy Sanders vormt volgend seizoen een team met  de jonge Nederlander Jens Vincent als co-piloot. Sanders en Vincent werkten dit jaar al enkele wedstrijden gezamenlijk af, en komen dus volgend seizoen gezamenlijk aan de start van het WK 2025.  

De wedstrijd van de waarheid startte om kwart voor vier. Van in het begin zagen we meteen de zware kanonnen voorin met Lielbardis op kop voor Vanluchene-de Veene en Gordejev-Debruyne, die echter al snel moesten plaats ruimen voor de broers Prunier en Hermans-vd Bogaart die haast leken te hebben.  Dan Foden (zesde) en Brett Wilkinson (negende) zorgden ervoor dat ook Engeland bleef mee tellen. Van Werven-van Hal lagen aanvankelijk op negen, de Cock-de Vylder op een hoopvolle tiende plaats.

Vooraan vielen, na vier ronden,  eerst de Lielbardissen – letterlijk weg – krabbelden terug recht, en konden hervatten op plaats zestien. Vanluchene &de Veene werden zo de nieuwe koplopers,maar kregen alras de Franse Prunier-broers in de achteruitkijkspiegel.  De Fransen verkeken zich in hun haast echter in een modderige strook, waarbij rijder Killian van de motor tuimelde en co-piloot Evan alleen zijn weg moest vervolgen. Tegen dat beiden hun weg konden vervolgen  waren ze weg gezakt naar de elfde plek.

In reeks twee vooral geen steken laten vallen vooraleer straks de finale in te gaan , dat was de boodschap voor de wedstrijd waarin Kim de Cock en Davy Sanders aan de start verschenen. De Belgen volbrachten de opdracht met glans. Sanders & Steegmans werden derde, de Cock-de Vylder veertiende en daarmee blijft België in de running voor het eindpodium.

Het was een Belg die de kopstart nam : Niki Debruyne – gekoppeld aan Gert Gordejev en rijdend voor Estland –nam de bende op sleeptouw. Wilkinson, Leferink,Lielbardis en  Sanders volgden in het spoor.

Na één ronde namen de Britten Wilkinson-Millard de koppositie over, Lielbardis stootte een ronde later door naar twee. Beiden sloegen een gat op de achtervolgers waarvan Gordejev en Debruyne met hand en tand hun derde plek verdedigden. Na een kwartier vonden de Letse vice-wereldkampioenen het welletjes, en namen definitief de leiding over van Wilkinson-Millard, die op plek twee binnen liepen met een los getrild motorblok.

Het was frisjes, zonnig en droog toen om elf uur in de voormiddag het starthek een eerste keer viel voor de sidecars. De Franse Prunier-broers lieten meteen na het vallen van het starthek de rest van het peloton terplaatse en daar kwam tot op de finish geen verandering meer in. De strijd om plek twee was des te spannender. Die was aanvankelijk in handen van D. Foden – J. Chamberlain  voor  onze landgenoten Marvin Vanluchene  en Robbe de Veene en de Esten Normak-Kasesalu,die algauw het gat lieten vallen op Foden en Vanluchene.  Dat speelde zich allemaal af ver achter de rug van winnaar Killian Prunier, die absoluut geen tegenstand duldde.  Pas toen de vanaf rij twee gestarte Hermans-vd Bogaart, begonnen kietelen aan het achterwiel van Vanluchene, schakelde de wereldkampioen een versnelling hoger, en verdrong Dan Foden van plek twee.  Met nog twee ronden te gaan moest de Engelsman ook buigen voor Koen Hermans,die onmiddellijk het gat met tweede man Vanluchene dicht reed en er zelfs nog vlotjes over ging,om daarmee voor Nederland een eerste sterk resultaat neer te zetten.  Vanluchene-de Veene eindigden eervol als derde,vlak voor de sterk terug gekeerde Duitsers Prümmer-Vincent,die na een bijzonder heftige strijd in de slotronden nog hadden afgerekend met de Engelsen Foden en Chamberlain.

Als de Sidecarcross of Nations op zaterdag zou verreden worden, dan had België ‘m zeker al tien keer gewonnen.  Ook vandaag weer waren de Belgen de besten,met een maximale score van twee reekszeges. De prijzen worden echter pas op zondag uitgedeeld, zo heeft de geschiedenis ons al vaak met de neus op de feiten gedrukt.  , en aldus dienen er ook  vandaag weer , nog geen berenvellen verkocht te worden van beren die nog niet geschoten zijn.

De rijders in Loket kregen een druilerige voormiddag en een flauw zonnetje in de namiddag voorgeschoteld,om hun kwalificatiedag af te werken. Marvin Vanluchene en Robbe de Veene,die in groep A waren ingedeeld,moesten al om acht uur ’s ochtends de baan op voor hun vrije training. Meteen klaar wakker dus voor de wereldkampioen.   

Ondanks een minder goeie positie aan het starthek pakten Vanluchene en de Veene toch de kopstart in de eerste heat,gevolgd door de Prunier broers, , Foden-Chamberlain, Hermans-vd Bogaart en de Letse kampioenen Janis en Lauris Daiders.    Terwijl Vanluchene vooraan op kousevoeten weg reed van de rest ,schoof Hermans na ruim tien minuten door naar plek drie.

Dit weekend wordt in het Tsjechische Loket, het internationale zijspancross seizoen traditioneel afgesloten met de Sidecarcross of Nations, zeg maar het kleine broertje van de MX of Nations in de solo-klassen die trouwens volgende week wordt verreden in Matterley Bassin (GB).  Onze beide Belgische teams werden de afgelopen weken geconfronteerd met onvoorziene omstandigheden. Bij de solo's diende in laatste instantie Liam Everts vervangen te worden door Jago Geerts. Bij de zijspannen blesseerde Jason Van Daele zich,en wordt in Loket dit weekend,vervangen door Kim de Cock en Stijn de Vylder.  De Oostvlamingen vormen er team met Davy Sanders-Jarno Steegmans en Marvin Vanluchene – Robbe de Veene.  Vanluchene’s vaste co-piloot van dit jaar,Glenn Janssens,had eerder dit jaar al aangegeven om liever niet deel te nemen aan de SMX of Nations ,en gezien de blessures die Glenn de twee jongste weken moest incasseren,komt dit al bij al niet ongelegen.

De Sidecarcross of Nations wordt dit jaar niet meer verreden onder FIM Europe vlag, maar is nu door FIM voor de eerste keer erkend als een ‘echt’ wereldkampioenschap. Dit geeft de medailles achteraf een extra dimensie ,en heeft ook als consequentie dat de wedstrijdduur van de manches is opgetrokken naar dertig minuten en twee ronden,zoals in de Grand Prix-races.

Voor de zege in Loket, is er eigenlijk slechts één favoriet ,en dat is – je raadt het nooit – Nederland. Nederland is het enige land dat aan de start komt  met drie WK-toppers : Koen Hermans,Tim Leferink en Gert van Werven prijken alle drie binnen de top elf van de WK-eindstand,en daarkan geen enkel ander land iets tegenin brengen.