DE HANDEN VAN DAVY SANDERS, EN REDDING UIT LETLAND.

Hij reed de eerste manche rondenlang aan de leiding gisteren in Lommel, en finishte uiteindelijk als vierde. Ook in heat twee waren Sanders & zijn Finse bijrijder Kunnas op weg naar een top vijf plek, tot iets over halfkoers het achterwiel het begaf na een aanrijding, en een wielwissel hen terugsloeg naar plaats zestien. Toch was het allerminst een ontgoochelde Davy Sanders die we vanmiddag aan de telefoon hadden. Integendeel.

Davy Sanders : Ontgoocheld ? Nee, helemaal niet. Ik ben juist héél tevreden over gisteren. Mijn starts zitten eindelijk terug goed en we hebben de snelheid om mee te rijden met de kopgroep. Dan moet je heel tevreden zijn, toch ?!

Sidecarcross.be : Kende je ook nog andere problemen gisteren, naast dat gebroken achterwiel ?

Davy Sanders : Jazeker, mijn handpalmen waren helemaal ontveld van die eerste manche, en in de sighting lap van heat twee voelde ik al direct dat ik mijn stuur slechts met veel moeite en enorm veel pijn kon vasthouden. Ook kenden we , in het begin van de eerste manche dan, een beetje een luxeprobleem. We waren op kop gestart - voor mij de eerste keer dat dit gebeurde in een Grand Prix – en als je niemand voor je uit ziet rijden, dan weet je eigenlijk niet goed hoe snel je moet rijden. Ik heb dan maar direct van meetafaan gereden alsof mijn leven er van af hing, en na vier ronden lagen we zelfs tien seconden voor ! Daardoor raakten we wat vroeger dan verwacht door onze beste krachten heen, en moesten we in de slotfase nog hard knokken tegen de Fransman Giraud, om de vierde plek te behalen. 

Sidecarcross.be : Met zo’n zwaar gehavende handen, was je waarschijnlijk blij toen de finishvlag viel in heat twee ?

Davy Sanders : Amai, dat was een enorme opluchting.  Toen ik mijn handschoenen uit deed schreeuwde ik het uit van de pijn. Maar daarmee was de kous nog niet af. Ik moest toen zelf nog naar huis rijden met de vrachtwagen, en kon amper mijn stuur vasthouden. Tot  overmaat van ramp hadden we onderweg nog een lekke achterband. Toén wist ik het toch even niet meer.

Sidecarcross.be : En toen ?

Davy Sanders : Mijn vriendin wist gelukkig dat we op dat moment niet zo ver uit de buurt waren van Elvijs Mucenieks, de gekende Letse co-piloot die in België woont. Mucenieks werkt in een bandencentrale. We belden hem op, en hij is meteen gekomen om ons te depanneren, band te herstellen, en we konden weer verder. Weekend service uit Letland. Schitterend toch !

Sidecarcross.be : En hoe staat het ondertussen met je handen ?

Davy Sanders : Tja, die doen nog steeds evenveel pijn hé. Ik heb de ganse nacht bijna niet geslapen, en kan pas vanavond laat naar de dokter gaan. Nadat mijn werkdag er op zit hé. Hopelijk heeft die voor mij een wonderzalfje dat kan zorgen voor een snelle genezing, want zaterdag zijn alweer de kwalificatieraces voor de Grand Prix van Spanje, in Talavera de la Reina . Het zal kort dag zijn, vrees ik eigenlijk een beetje. We zijn in elk geval van plan om ook in Spanje onze huid  - heb je ‘m – duur te verkopen !